Bevolking
De bevolking op Java is heel vriendelijk, er wordt alleen maar naar je gelachen en gezwaaid. Ook zijn ze zeer gastvrij, onderweg kwamen wij een bruiloft tegen, wij wilden alleen even om het hoekje kijken maar werden direct uitgenodigd om mee te feesten en te eten. Wij als toeristen zijn een grote attractie voor de bevolking zelf. Toeristen zijn nog niet echt normaal in dit land, waarschijnlijk komt het ook door onze lengte, blonde haren en blanke huid. Kinderen staren je met grote verbaasde ogen aan, schoolmeisjes giechelen met zijn allen en we worden steeds nagewezen. Ook krijgen we wel eens het verzoek om op de foto te gaan met iemand.
90 % van de Indonesische bevolking is Moslim, maar vergeleken een echt islamitisch land zoals Egypte is Indonesië heel anders. Op een of andere manier past het geloof ook niet echt bij het land. Vrouwen en mannen zijn zover ik dat kan beoordelen aardig gelijk, hoofddoekjes worden alleen op school of tijdens speciale gebeurtenissen gedragen. Er zijn heel veel moskees, maar die vallen niet echt op en weinig Indonesiërs houden zich aan de 5x per dag bidden. Naast de wetten van de islam worden ook nog andere rituelen en gebruikt en gevolgd (die per dorp weer verschillen) die van het oorspronkelijke geloof, het Animisme (aanbidding van de geesten die in alle levende wezen en materie zitten...) komen. De president van Indonesië moet wel helemaal gek worden van al die verschillen, om eenheid daarin te krijgen is niet te doen! Indonesië is ook geen officieel islamitische staat, maar heeft het uitgangspunt: geloof in 1 almachtige God. Wat ik persoonlijk, als we dan toch moeten geloven, een goed uitgangspunt vind (zeker om oorlogen te voorkomen) is dat het grootste deel van de bevolking elkaar vrij laat in zijn / haar geloof en gebruiken. Al die onrust en oorlogen in Indonesië worden dan ook alleen door een kleine groep extremisten veroorzaakt.
90 % van de Indonesische bevolking is Moslim, maar vergeleken een echt islamitisch land zoals Egypte is Indonesië heel anders. Op een of andere manier past het geloof ook niet echt bij het land. Vrouwen en mannen zijn zover ik dat kan beoordelen aardig gelijk, hoofddoekjes worden alleen op school of tijdens speciale gebeurtenissen gedragen. Er zijn heel veel moskees, maar die vallen niet echt op en weinig Indonesiërs houden zich aan de 5x per dag bidden. Naast de wetten van de islam worden ook nog andere rituelen en gebruikt en gevolgd (die per dorp weer verschillen) die van het oorspronkelijke geloof, het Animisme (aanbidding van de geesten die in alle levende wezen en materie zitten...) komen. De president van Indonesië moet wel helemaal gek worden van al die verschillen, om eenheid daarin te krijgen is niet te doen! Indonesië is ook geen officieel islamitische staat, maar heeft het uitgangspunt: geloof in 1 almachtige God. Wat ik persoonlijk, als we dan toch moeten geloven, een goed uitgangspunt vind (zeker om oorlogen te voorkomen) is dat het grootste deel van de bevolking elkaar vrij laat in zijn / haar geloof en gebruiken. Al die onrust en oorlogen in Indonesië worden dan ook alleen door een kleine groep extremisten veroorzaakt.
Reacties