Top 10 Albums 2011

Het is weer het einde van het jaar. Zoals gebruikelijk tijd voor een muzikaal overzicht van het afgelopen jaar.

2011 was een fantastisch muziek jaar. Albumreleases van vele grote artiesten en ook weer vele nieuwe ontdekkingen. Dit jaar was het dan ook niet lastig om materiaal bij elkaar te krijgen. De vraag was voornamelijk, in welke volgende moet dit worden geplaatst voor de juiste afspiegeling van 2011. Daarbij loop ik nog dagelijks tegen nieuwe releases uit 2011 aan, dat voorlopig nog wel even door zal gaan in 2012. Een mooi voorbeeld daarvan zijn de albums van The Black Keys en Moss.

Onderstaand mijn top 10 van 2011 die, anders dan vorige jaar, niet wordt aangevoerd door een 'rustige en mooie' plaat, maar door harde, knetterende rock. Foo Fighters heb ik dit jaar grijs gedraaid en staat verdiend op nummer 1. In Spotify heb ik de 10 albums voor je op een rijtje gezet. Top 10 albums 2011:

http://open.spotify.com/user/jdenuijl/playlist/0IlCQXUy18r51kpSmxj22R

1. Foo Fighters - Wasting light

2. Kasabian - Velociraptor!

3. Miles Kane - Color of the trap

4. Noel Gallagher - Noel Gallagher's high flying bird

5. James Blake - James Blake

6. Beady Eye - Different gear, still speeding

7. Arctic Monkeys - Suck it and see

8. The Wombats - This modern glitch

9. Amatorski - Tbc

10. The Strokes - Angles

De 5 beste albums van 2010

Sommige jaren ligt het zo voor de hand. Wanneer bijvoorbeeld Placebo of Ozark Henry een album dat jaar uitbracht stond die voor mij direct op nummer 1. Zo stond vorig jaar de nieuwe CD van Placebo op nummer 1 en zie ik al weer uit naar het volgende album van deze band om die in 2011 of later op nummer 1 te kunnen plaatsen. Dit jaar is dat anders.

Een van mijn favoriete artiesten, Ozark Henry stelde dit jaar teleur met zijn nieuwe album Hvelreki. Zijn nieuwe album is veel toegankelijker geworden dan zijn voorgaande platen. Dit is de spanning die niet alleen in zijn fantastische stem zit maar ook in de muziek, niet ten goede gekomen. Resultaat: Dit jaar valt hij buiten de prijzen.

De onderstaande 5 albums zijn mijn top 5 van 2010 waarbij de nummer 1 met kop en schouders boven de andere albums uitsteekt. Agnus and Julia Stone hebben mijn iPod, iPhone, iPad, Auto, AppleTV en Wekker voor lange tijd gedomineerd dit jaar… HEERLIJK. De twee verschillende stemmen van de broer en zus die zij afwisselend laten horen op dit album maken het spannend om naar te luisteren. Muziek, melodie, teksten, stemmen… alles klopt. Een heerlijke plaat om na 2010 nog vele, vele, vele jaren van te genieten. Op naar mooie muzikale ontdekkingen in 2011.

1. Agnus and Julia Stone – Down the Way
2. I Am Kloot – Sky at Night
3. The National – High Violet
4. Broken Bells – Broken Bells
5. Arcade Fire – The Suburbs

Plathoofd en zijn helmpie

Timo had een voorkeurshouding naar rechts, waardoor hij een afplatting aan de rechterkant kreeg. Door oefeningen en een kussen van de kinderfysiotherapeut is de afplatting aan de rechterkant bijna weggegaan. Helaas kregen we Timo echt niet op zijn linkerkant, waardoor hij altijd recht op zijn achterhoofd ging liggen en hierdoor zijn achterhoofd nog platter is geworden dan de afplatting aan de rechterkant. De fysiotherapeut heeft de afplatting gemeten en het zat boven de 'normale' waarden:

ODDI= scheefheid 104% =normaal

CPI= platheid 100%, normaal tussen 70%-90%

Tja, en wat doe je dan.... iets wat je eigenlijk niet wil.... een redressiehelm.

We hebben er goed over nagedacht, heel veel verhalen en forums gelezen en hebben besloten om het te doen. De afplatting kan uit zichzelf weggaan, maar je weet dat pas wanneer je er niets meer aan kan doen.

Aangezien Timo al bijna 6 maanden was en je tot 1 jaar er nog maar iets aan kan doen, moesten we snel actie ondernemen. De fysiotherapeut was vergeten ons op de wachtlijst van het ziekenhuis te zetten, waardoor we in Rotterdam al niet meer op tijd terecht konden (wachtlijst van 3 maanden). Aantal belletjes gepleegd en uiteindelijk een arts in Utrecht gevonden die gelukkig wat flexibeler was en tijd vrij wilde maken door de leeftijd van Timo.

Diezelfde week naar het ziekenhuis, rontgenfoto's van zijn schedelnaden laten maken onder begeleiding van Jeroen met een rood loden short met een grote clown erop. Nadat ik als onoplettend ouder Timo van de doktersbank laten vallen en wij nog helemaal daarvan in shock waren, stonden we binnen 10 minuten al weer buiten met een verwijsbrief voor een helm.

Met spoed een afspraak gemaakt met Livit, die de helmpjes maakt binnen 2 weken. Uiteindelijk heeft het toch 4,5 week geduurd voordat de helm klaar was. Inmiddels was Timo ontzettend hard gegroeid waardoor de helm, die bestaat uit meerdere lagen, al direct te klein was en er 1 hele laag uit ging. Een gemiste kans natuurlijk, want juist de groeispurten heb je nodig om tot een goed resultaat te komen. Flink balen dus. Ook hadden wij al verbetering gezien in de afplatting terwijl hij nog geen helm op had gehad, dan ga je toch wel twijfelen of je er goed aan doet....

De helm moet 23 uur per dag op en in de eerste week bouw je dit langzaam op. Vervolgens ga je elke 4 weken, of sneller wanneer nodig, terug om de helm aan te passen aan de groei van het hoofd. Timo had gelukkig helemaal geen last van de helm. Het geluid wat de helm maakt als hij tegen de tafel aan knalde vond hij zelfs erg leuk. Wij vonden het uiteraard wat minder, want een lekker knuffel geven is toch wat minder met zo'n harde helm ertussen. Timo kan zijn warmte niet kwijt via zijn hoofd door de helm, dus hij moest altijd blote voetjes hebben. Tijdens hete zomerdagen hebben we hem dan ook afgedaan. Voordelen van de helm is de bescherming bij de valpartijen bij het leren opstaan en lopen.

Na 1,5 maand de helm gedragen te hebben zijn we naar het ziekenhuis gegaan voor controle. De platheid was verminderd naar 95%. Een goed resultaat waarmee we gemotiveerd werden om toch door te zetten.

De helm werd steeds aangepast door Livit in Leiden. Wij hadden hier niet zo'n goed gevoel over. De helm werd naar ons idee niet logisch aangepast en we hadden het idee dat de helm averechts ging werken. Toen de medewerker niet eens wist wat de platheidsmeting van het ziekenhuis betekende, hebben we een afspraak gemaakt bij Livit in Rotterdam voor een 'second opinion'. Daar schrokken ze over hoe slecht de helm was aangepast. Ze hebben het niet met zoveel woorden gezegd, maar hun blikken en dat ze 2 uur bezig zijn geweest om de helm helemaal om te bouwen zegt denk ik genoeg. De eerste laag had ook nooit uit de helm gehaald mogen worden waardoor de eerste maanden de helm niet veel nut heeft gehad (met andere woorden, het eerste resultaat is dus niet veroorzaakt door de helm).

Wederom dus weer een gemiste kans en de vraag of je er nu wel goed aan hebt gedaan. Maar we waren er nu eenmaal aan begonnen en we moesten het maar afmaken. Livit in Rotterdam gaf ons ook veel vertrouwen dat de laatste maanden toch nog enig effect zou kunnen hebben.

De laatste weken was ik de helm aardig zat en Timo is natuurlijk veel leuker met zijn mooie bos met haar die onder de helm is gegroeid. Op zijn eerste verjaardag mocht de helm eindelijk af en konden we de haargel, die ik al een maand daarvoor voor deze gelegenheid had gekocht, gaan gebruiken.

Vandaag is Jeroen naar het ziekenhuis geweest voor de laatste controle. De waarde:

ODDI= 104%--> niets aan veranderd dus

CDI = 90% --> helemaal NORMAAL!

Leuk die waardes, maar foto's zeggen meer:

Timo 1 jaar!

Kijk eens, wat een stoer ventje!

Hij heeft 12 tanden, 4 kiezen

en heeft een week geleden zijn eerste losse stapjes gedaan.

Het gaat zo snel!

6 maanden

Het is al weer tijd geleden dat we iets op onze weblog hebben gezet.

Ik ben inmiddels weer 3 maanden aan het werk. Ik was erg blij om weer aan het werk te gaan. Eindelijk weer de deur uit zonder de hele tijd rekening te houden met Timo. Ik voelde mij weer echt 'Karla' in plaats van moeder. En het werk is net een soapserie, je kan het 4 maanden missen, maar je volgt het zo weer.

Tot iedereen zijn verbazing maakt ik de eerste dag mij totaal niet druk om Timo. Geen moment de neiging gehad om even te bellen hoe het gaat. Het kinderdagverblijf heeft meer verstand van zaken dan ik, dus dat komt wel goed dacht ik. Toen ik hem aan het eind van de dag ging halen, hoorde ik hem van ver al huilen en kreeg te horen dat dit al de hele dag zo ging, arm ventje, wat doen we hem allemaal aan... Het heeft wel 2 weken geduurd voordat Timo zijn draai een beetje kon vinden daar. Hij heeft het nu erg naar zijn zin en is een echte charmeur door iedereen met een grote glimlach te begroeten.

Werken en een kind is aardig stressen. Stress voor Jeroen om hem snel naar het kinderdagverblijf te krijgen. Op het moment dat je denkt dat je op schema loopt, moet er toch nog even een kleding- of luierwisseling komen door een actie van Timo... En stress voor mij aan het einde van de dag in de file naar het kinderdagverblijf, eenmaal thuis een moe, jengelend en hongerige Timo. Snel de fles en het bedritueel en dan ook nog koken en zelf eten. Tegenwoordig is het toetje dan ook niet eerder dan 8 uur. Voor menig ouder een heel herkenbaar verhaal. Gelukkig gaat dit om 3 dagen in de week en kan Timo steeds langer wakker blijven en zichzelf beter vermaken.

Met Timo gaat het goed. hij groeit lekker en daar gaat het om.... de rest hoort er gewoon bij: eczeem, tandjes (bij 4 maanden al 2 tanden!), diarree, koorts, hoesten, ontstoken ogen, sprongetjes, voorkeurshouding etc.etc. Rond zijn aankleedkussen staan van allerlei potjes en tubes met wondermiddeltjes. Er is altijd wel wat en dat went inmiddels ook wel.

Hij is nu 6 maanden, 71 cm lang en 9,4 kilo zwaar, wat ons aardig wat pijn in de rug en knieën bezorgt. Hij is vrolijk, wil graag alles zien waardoor hij al aardig goed kan zitten, rolt sinds twee weken om en ook weer terug, is dikke vriendjes met Pip de kat en houdt van snelle wilde spelletjes zoals bij een echte stoere knul hoort.

Ook onze vakantie is helemaal kinderproef. We gaan naar Zuid Frankrijk naar de camping. Tijdens het boeken van deze vakantie werd het een harde waarheid: ons leven is nu echt totaal veranderd!!

strak 7-19 schema voor Timo

Timo heeft vanaf 6 weken al aardig doorgeslapen 's nachts. Maar na 8 weken waren we weer terug bij af. Overdag kon Timo niet goed slapen (maar wilde wel) en sliep korte hazeslaapjes van niet meer dan 30 minuten. De voedingen liepen ook niet allemaal lekker. Elke dag was maar weer afwachten hoe het ging lopen.

Even gegoogled (zonder internet zijn we nergens!) en toen kwamen we op een schema van Gina Ford uit het boek ' de tevreden baby'. (dag begint en eindigt om 7 uur). Op zich hou ik wel van schema's, dan weet ik tenminste waar ik aan toe ben. Dus direct het boek besteld en mee begonnen en heel wonderbaarlijk paste Timo zich de eerste dag al aan en sliep direct weer door.

Voor elke methode is wat te zeggen en heeft zijn voor en nadelen, maar we zijn er nu 1 week mee bezig en ik heb het gevoel dat het goed werkt bij Timo. We zijn nu nog heel streng en stipt met het schema (die we wel wat hebben aangepast naar eigen situatie en gevoel).

We hebben het schema zo aangepast voor als we beide gaan werken. Voor mij ook handig, dan kan ik al weer aan het normale ritme gaan wennen. Ik moet zeggen dat ik dat niet erg vind. Niet alleen voor babies is ritme en regelmaat prettig, ook voor deze mama is dat fijn.

Ik heb nu nog 1,5 week verlof en heb daar twee weken vrij aan vastgeplakt zodat ik weer in het nieuwe jaar kan gaan beginnen. Ik ben, hoewel ik Timo ook heel erg zal missen, wel blij dat ik weer aan het werk kan. Je bent toch, zeker met het snertweer van afgelopen weken, aan huis gekluisterd. De gesprekken met Timo:Ahruh, Ahroeh en boeboe en de buren in de gaten houden, gaat op den duur toch een beetje vervelen. Laatst heb ik een etentje met mijn collega's gehad en ik merkte dat ik hun en de af en toe bijbehorende vunzige dubbelzinnige opmerkingen heb gemist.

Voor de komende 3,5 week volg ik ieders advies op: Ik geniet er nog even van.

bedankt voor alle lieve kaartjes...

Iedereen bedankt voor alle lieve kaartjes en berichtjes op Hyves bij de geboorte van Timo!

Timo is nu 10 weken oud en het is tijd om de kaartjes op te ruimen. Ze worden ouderwets in een plakboek geplakt. De grote kaart van Breijer past daar niet in, die is op de foto gezet.

ouderschap sucks! (sometimes)

Timo is inmiddels 2 maanden oud. Wij hebben het gevoel dat hij er al jaren is! Hij is inmiddels al 61 cm lang en 6 kilo. Maatje 56 is dan ook naar de vliering verhuisd.

Afgelopen donderdag heeft hij zijn vaccinaties gehad in beide beentjes. Hij heeft er wat onrustig van geslapen 's nachts, maar gelukkig had hij geen heftige bijwerkingen. Vermoedelijk heeft hij wel twee zware zere benen. Als ik mijn arm vandaag voel van de mexicaanse-griep-vaccinatie van gisteren dan zal dat voor die twee kleine beentjes niet anders zijn.

Vrijdag zijn we naar een kinderfysiotherapeut gegaan. Timo heeft afgelopen weken een hele sterke voorkeurshouding naar rechts gekregen. Zijn nekje is rechts verkrampt en zijn hoofdje is al wat afgeplat. We hebben oefeningen meegekregen en een kussen waarmee Timo op zijn linkerzij kan slapen. Dit vind Timo echt helemaal niets, sowieso omdat links niet de voorkeur heeft, maar dat zere been van de vaccinatie zal ook niet meehelpen. Daarbij is Timo sinds zaterdag zwaar verkouden en ligt hij te snotteren en te hoesten. Tenslotte mag hij door de zijligging niet meer in zijn piepzak slapen. De piepzak is een slaapzak van puckababy waarin zijn armpjes ook zitten en een soort coconnetje is voor een veilig en geborgen gevoel. Timo sliep namelijk heel onrustig door zijn rondslaande armpjes. De maat van deze zak is maat ' piep' en zo is de naam ' piepzak' ontstaan.

Allemaal ingredienten tegelijk voor Timo om zich niet echt happy te voelen. Wat een ellende voor zo'n klein kereltje. Echt heel zielig. Wij spenderen nu uren aan de wieg om hem te troosten en in slaap te krijgen. Als hij slaapt, slaapt hij erg onrustig, heel weinig en kort. Hij is dan zo moe dat hij ook niet meer de puf heeft om zijn fles leeg te drinken.

Nu zal het straks vaker voorkomen dat je als ouder je kind iets moet laten doen waar hij niet altijd zin in heeft, maar voor zo'n klein ukkie van 2 maanden is het wat lastig uit te leggen dat de verkoudheid wel overgaat en dat op zijn zij liggen wel gaat wennen en voor zijn eigen bestwil is.

Jeroen zei afgelopen weekend dan ook heel terecht:

ouderschap Sucks!

sometimes...... (want het is wel een schatje hoor!)